[ Υδάτινοι Χρησμοί ] | Δευτέρα 20 Ιουλίου 2026

---

Η υδρομαντεία είναι αρχαία μαντική πρακτική στην οποία το νερό λειτουργεί ως μέσο αποκάλυψης. Η ήρεμη επιφάνειά του παρατηρείται σαν καθρέφτης, ενώ οι κυματισμοί, οι κύκλοι, οι αντανακλάσεις ή η βύθιση αντικειμένων ερμηνεύονται ως σημάδια. Άλλοτε χρησιμοποιείται το νερό πηγών και κρηνών και άλλοτε τοποθετείται σε λεκάνες ή δοχεία, συχνά σε συνδυασμό με καθρέφτες, λάδι ή κρεμασμένα αντικείμενα. Η υδρομαντεία βασίζεται στην ιδέα ότι μια ελάχιστη μεταβολή μπορεί να φανερώσει κάτι αθέατο ή να μεταφέρει ένα κρυφό μήνυμα.

---

---

Αυτή την ευαισθησία στην ελάχιστη κίνηση, στην αντήχηση και στη μεταμόρφωση του νερού ακολουθεί η πρακτική της Ιαπωνίδας sound artist Tomoko Sauvage. Στον δίσκο “Musique Hydromantique” συμπυκνώνει την πολυετή έρευνά της πάνω στα waterbowls: πορσελάνινα δοχεία με διαφορετικές ποσότητες νερού και βυθισμένα υδρόφωνα, που συγκροτούν ένα φυσικό συνθεσάιζερ, εμπνευσμένο αρχικά από το Ινδικό jaltarang. Σταγόνες, κυματισμοί, φυσαλίδες και υδροφωνική ανάδραση παράγουν ήχους των οποίων ο τόνος και η υφή μεταβάλλονται από την κίνηση του χεριού, την ποσότητα του νερού, τη θερμοκρασία, την υγρασία και την ακουστική κάθε χώρου. Η Sauvage κατευθύνει το υλικό, αφήνοντας συγχρόνως το νερό να εισάγει αποκλίσεις και απρόβλεπτες μορφές: ακουστικά σημεία προς ανάγνωση μέσα σε μια σύνθεση που δεν σταθεροποιείται ποτέ πλήρως.

Το νερό αποτελεί συγχρόνως βασικό συστατικό του ανθρώπινου σώματος: κυκλοφορεί στους ιστούς και στα όργανα και βρίσκεται στην υγρασία της αναπνοής, στα δάκρυα, στο σάλιο και στα υπόλοιπα σωματικά υγρά. Σε αυτή την εσωτερική, σωματική του μορφή επανέρχεται στο έργο του Ελβετικής καταγωγής, εγκατεστημένου στον Καναδά sound artist Christof Migone. Στο διπλό άλμπουμ “Wet Water (Let’s Dance)” συγκεντρώνει δεκαπέντε έργα στα οποία το σώμα γίνεται δοχείο, ηχητική πηγή και μέσο επικοινωνίας. Φωνές, φωνήματα, αναπνοές, σάλιο, καταπόσεις, τηλεφωνικές γραμμές και αναδράσεις συνθέτουν μια ρευστή προφορικότητα, όπου οι λέξεις παραμορφώνονται ή χάνουν το νόημά τους και ο λόγος επιστρέφει στους ασταθείς, σωματικούς ήχους από τους οποίους παράγεται.

Απόψε ο παρΑξενος_ελκυστΗς διερευνά το νερό ως συμφιλιωτική χειρονομία και μουσική μνήμη· ως δοχείο αντήχησης, κίνηση και υλική παρουσία που καταλαμβάνει τον χώρο, μέσα από έργα των Luciano Berio/Andreas Haefliger, Marti Epstein/Kathleen Supové, Biliana Voutchkova & Leila Bordreuil, Heiner Goebbels και Ana Roxanne.

---

Επιμέλεια-Παρουσίαση: Μαριλένα Μαραγκού
Επιμέλεια ήχου: Έφη Γεωργοπούλου
Τρίτο Πρόγραμμα 90.9 & 95.6

---

Εικόνα: Jens Ziehe (Installation view of “In Curved Water” at Temporäre Galerie, Berlin, 2014)