Πρωινά, Τρίτο, 8.00 κι ενώ η πρώτη, η ακατέργαστη σκέψη μου πηγαίνει στο εμβληματικό τραγούδι του Pete Seeger, “Where Have All The Flowers Gone?”, κατανικώ τη διάθεση αυτή και σκέφτομαι τα λουλούδια που ζωντάνεψαν στους πίνακές του οι ζωγράφοι: τα νούφαρα του Μονέ, τα τριαντάφυλλα του Ρενουάρ, τις τουλίπες του Ρέμπραντ, τους ιβίσκους του Γκωγκέν, τις μαργαρίτες και τα αγριολούλουδα του Κλιμτ. Πιο πολύ όμως από οποιοδήποτε άλλο πίνακα που παριστάνει λουλούδια, αγαπώ τα “Ηλιοτρόπια” του Βαν Γκογκ. Από τη μια πλευρά επειδή τα ηλιοτρόπια έχουν εκείνη τη μαγική ιδιότητα να γυρίζουν προς τον ήλιο, ειδικά την ώρα που δύει. Κι από την άλλη, επειδή τα παρατηρώ κάθε φορά που κατηφορίζω από τις Εγγαρές προς τον Αμμίτη, απόγευμα βαθύ. Αυτός εδώ είναι ο μήνας που η γη της Νάξου μου λείπει πολύ. Μάιος λοιπόν, σχεδόν καλοκαίρι, ελάχιστα πριν από την επιστροφή στον τόπο που δεν είναι γενέθλιος μα όσο μεγαλώνω τον νοσταλγώ σαν να ήταν. Θα περπατήσω σύντομα στη ζεστή από τον ήλιο άμμο, λίγο πριν ο ήλιος δύσει στον ορίζοντα. Ύστερα, τα ηλιοτρόπια θ´ αρχίσουν να στρέφονται προς την ανατολή περιμένοντας την καινούργια μέρα.
Κάθε πρωί στις 8.00, ζωντανά, οι εκλεκτικές μας αναζητήσεις, ένα είδος -Αισθηματικής Αγωγής- ξεκινούν από την αναγεννησιακή μουσική, περνούν μέσα από το μπαρόκ, την κλασική, τη ρομαντική και τη μοντέρνα εποχή και συναντούν τη jazz, singers-songwriters απ’ όλον τον κόσμο, μινιμαλιστές και μετα-μινιμαλιστές συνθέτες, παραδοσιακούς ήχους από ολόκληρο τον πλανήτη, κινηματογραφικές επενδύσεις, θεατρικές ηχογραφήσεις και σύγχρονες μουσικές δημιουργίες που ξεπερνούν κάθε κατηγοριοποίηση.
Καλή ακρόαση 
Παραγωγή-παρουσίαση: Γιώργος Φλωράκης
