Πολλές μεγάλες ορχήστρες έγραψαν την ιστορία της jazz το ‘20 και το ’30. Λίγες όμως έμειναν στην ιστορία. Μία από αυτές ήταν η ορχήστρα του πιανίστα Count Basie, ο οποίος αν και γεννημένος στο New Jersey, συνέδεσε το όνομα και την ορχήστρα του με την θρυλική σκηνή του Kansas. Η ορχήστρα του Count Basie (του Κόμη Basie -όπως θα λέγαμε Δούκας Ellington), σε αντίθεση με πολλές ορχήστρες της εποχής του swing, άντεξε και δεν διαλύθηκε στα χρόνια μετά τον πόλεμο. Συρρικνώθηκε όμως αρκετά ώστε να αντέξει στον ανταγωνισμό. Ο Count Basie όμως ήταν βράχος και ανανέωνε συχνά τους σολίστες διαλέγοντας πάντα τους καλύτερους.
Η δεκαετία του ‘50 ήταν μια καλή δεκαετία για τις μεγάλες ορχήστρες που είχαν επιβιώσει και το 1957 ο Count Basie ηχογράφησε τον τελευταίο πραγματικά καλό δίσκο, σε συνθέσεις και ενορχηστρώσεις του Neal Hefti: το “Atomic Mr Basie”. Το album επανεκδόθηκε λίγο αργότερα συμπληρωμένο, ως “The Complete Atomic Mr Basie”, με το μανιτάρι της ατομικής βόμβας στο εξώφυλλο, χαρακτηριστικό σύμβολο της εποχής του Ψυχρού Πολέμου. Η επιτυχία του δίσκου, που θεωρείται πλέον ένα από τα κλασικά της jazz, οφείλει πολλά όχι μόνο στον Hefti και τον Basie τον basic αλλά και στον σαξοφωνίστα Eddie Lockjaw Davis. Είναι όλοι τους σε τέλεια φόρμα, όπως αποκαλύπτει και το κομμάτι που ανοίγει τον δίσκο “The kid from Red Bank”, το οποίο παιδί δεν είναι άλλο από τον Count Basie που γεννήθηκε στο Red Bank του New Jersey το 1904.
Οι σπουδαίοι band leaders όπως ο Count Basie αλλά και ο Duke Ellington ήταν αυτοί που ήξεραν να διαλέγουν τους μουσικούς της ορχήστρας αυτοι που ήταν ταυτόχρονα και καλοί μάνατζερ. Ο Count Basie είχε πάντα κορυφαίους και αφοσιωμένους μουσικούς και ήξερε πώς να τους φερθεί για να του προσφέρουν το καλύτερο που διέθεταν. Το ίδιο έκανε και με τους τραγουδιστές που συνεργάστηκε όπως παλαιότερα η Billie Holiday και ο Jimmy Rushing και μεταγενέστερα ο Joe Williams. Στο “Complete Atomic Mr Basie”, ο Joe Williams κλέβει την παράσταση στο μοναδικό τραγούδι του album: το “The late late show”.
Τα άλμπουμ που έγραψαν την ιστορία της jazz.
Ένα βλέμμα στην πιο περιπετειώδη μουσική, μέσα από τα σημαντικότερα τζαζ άλμπουμ.
Από τον Λεωνίδα Αντωνόπουλο.
