Ένας δίσκος, μια ιστορία, μια εποχή
Κυκλοφορία: Ιανουάριος 1969
Τρίτη 16/12/25, 9 με 10 το βράδυ, στην εκπομπή του Γιώργου Τσάμπρα και στο Δεύτερο Πρόγραμμα 103.7.
Η Μαρινέλλα θα υπογράψει συμβόλαιο συνεργασίας με την –τότε– Ελλαδίσκ, στα τέλη του 1967. Είναι τότε να συνεργαστεί και ο Καζαντζίδης με την εταιρία κι έτσι κάνουν τα τελευταία τους ντουέτα, όταν πια έχουν χωρίσει σαν ζευγάρι στη ζωή… Τα πρώτα σόλο τραγούδια που θα πει, εγκαινιάζοντας την συνεργασία της με την Ελλαδίσκ, είναι του Γιώργου Κατσαρού. Θα ξεχωρίσουν το «Πίσω από τις καλαμιές» και το «Οι άντρες δεν κλαίνε»…
Ύστερα θα ‘ρθει ο Γιώργος Ζαμπέτας. Αφηγούνταν με πολύ απολαυστικό τρόπο, πως η Μαρινέλλα «διαλέγει» να τραγουδήσει το Σταλιά-σταλιά. Εκείνος, προτείνει το τραγούδι στην Αλίκη Βουγιουκλάκη, προκειμένου να το τραγουδήσει στην ταινία του Κώστα Καραγιάννη «Το κορίτσι του λούνα παρκ». Όμως η Αλίκη, έχει άλλη άποψη γι’ αυτό: «Αυτό να το δώσεις να το πει ο …Καζαντζίδης» του απαντά. Όλα αυτά διαδραματίζονται στο στούντιο ΕΡΑ, με αυτόπτη μάρτυρα την Μαρινέλλα, η οποία ζητάει να τραγουδήσει εκείνη το τραγούδι. Και πράγματι, το ηχογραφεί πολύ γρήγορα, την ίδια μέρα, για να γράψει μ’ αυτό, την πρώτη λαμπρή σελίδα της προσωπικής της πια πορείας. Τον Μάρτιο του 1968, το τραγούδι θα κυκλοφορήσει σε μικρό δισκάκι και στις αρχές του 1969, με τον τίτλο «Σταλιά, σταλιά», θα κυκλοφορήσει ο πρώτος προσωπικός δίσκος της Μαρινέλλας, στη νέα της δισκογραφική τροχιά και στέγη.
Στο μεταξύ, η Μαρινέλλα μαζί με τον Πουλόπουλο, θα είναι και οι δυο βασικοί τραγουδιστές του «λαϊκού musical» «Γοργόνες και μάγκες», που ετοιμάζουν για τον κινηματογράφο ο Γιάννης Δαλιανίδης και ο Μίμης Πλέσσας. Αρχικά, ο Πλέσσας γράφει για εκείνη ένα μοντέρνο για την εποχή τραγούδι, που στη συνέχεια θα πει η …Βίκυ Λέανδρος. Το «Πες μου που πας». Όμως, ο Δαλιανίδης έχει φανταστεί αλλιώς το πέρασμά της Μαρινέλλας στην ταινία. Και πάνω σ’ αυτήν του τη σκέψη, θα γραφτεί το « Άνοιξε πέτρα». Για να προκύψει έτσι το τραγούδι που αποτέλεσε το «σήμα κατατεθέν» στην προσωπική πορεία της τραγουδίστριας…
Το «Σταλιά, σταλιά», το «Ανοιξε πέτρα» όπως και τα υπόλοιπα τραγούδια που ήδη έχουν κάνει αίσθηση από τις 45 στροφές, είναι η μαγιά για τον πρώτο «προσωπικό» δίσκο της Μαρινέλλας στη νέα της δισκογραφική στέγη. Είναι η εποχή που αρχίζουν σιγά-σιγά οι μεγάλοι δίσκοι βινυλίου να διεκδικούν βασικό ρόλο στη δισκογραφική αγορά. Ο δίσκος ΣΤΑΛΙΑ-ΣΤΑΛΙΑ λοιπόν, με τραγούδια του Ζαμπέτα, του Πλέσσα, του Κατσαρού του Νάκη Πετρίδη και του Βαγγέλη Πιτσιλαδή, κυκλοφορεί στις αρχές του 1969.
Στη σειρά που – όπως λέμε πάντα – ακούμε ολόκληρους δίσκους, σαν να βάζαμε στο πικ απ έναν παλιό δίσκο βινυλίου, ακούμε λοιπόν σήμερα το δίσκο «Σταλιά, σταλιά». Και φυσικά, ψάχνουμε και δικές της αλλά και άλλες μαρτυρίες για το πως διαμορφώνεται με αφετηρία αυτό το δίσκο, η προσωπική πλέον διαδρομή της Μαρινέλλας.
Πάντα με την πεποίθηση και με στόχο ότι «Πρέπει να ξέρεις μηχανή να κόψεις μαύρα μάτια».
