Κυκλοφορία : Νοέμβριος 1971. Ένας δίσκος, μια ιστορία, μια εποχή.
Πέμπτη 11/12/25 , 9 με 10 το βράδυ, στην εκπομπή του Γιώργου Τσάμπρα και στο Δεύτερο Πρόγραμμα 103.7.
«Είναι μόλις 23 ετών και όμως είναι ήδη μια φίρμα στο λαϊκό μας τραγούδι, με μια …5ετή(!!!) καριέρα στο ενεργητικό του» : Έτσι ξεκινάει το σημείωμα στο οπισθόφυλλο του πρώτου προσωπικού μεγάλου δίσκου του Δημήτρη Μητροπάνου. Λέγεται – μόνο – «Δημήτρης Μητροπάνος». Και περιλαμβάνει τραγούδια που τα περισσότερα είχαν ήδη κυκλοφορήσει σε μικρούς δίσκους – όπως συνηθιζόταν εκείνη την εποχή – και είχαν κάνει αίσθηση στα τζουκ μποξ που ακόμη καθόριζαν τα ακούσματα των Ελλήνων : «Ο ξενύχτης», «Δώσε μου φωτιά», «Θεσσαλονίκη» ( «Θα πάρω το αμάξι μου στην τσέπη χαρτζιλίκι» ), «Γιατί κακούργα πεθερά», «Κλαίει απόψε η γειτονιά», Πέρασε το καλοκαίρι» και κάποια ακόμη.
Τραγούδια του Γιώργου Ζαμπέτα – με τον οποίο ξεκίνησε ο Μητροπάνος – αλλά και του Σπύρου Παπαβασιλείου – με τον οποίο συνεργαζόταν κυρίως τότε και στα κέντρα – του Άκη Πάνου – που τότε είχε υπογράψει συνεργασία με την συγκεκριμένη εταιρία – και του Γιώργου Μανισαλή – που τότε έκανε τις πρώτες μεγάλες του επιτυχίες με την Ρίτα Σακελλαρίου ( «Κάθε ηλιοβασίλεμα» κ.α. ). Από τον Απρίλιο εκείνης της χρονιάς και μέχρι τον Ιανουάριο του 1973, ο Μητροπάνος είναι φαντάρος. Ένα δύσκολο στρατιωτικό, μέσα στη δικτατορία και με αριστερό παρελθόν : «Τον Απρίλιο πηγαίνω στην Αλεξανδρούπολη. 21 μήνες έμεινα εκεί, σε μονάδα που είναι όλοι χαρακτηρισμένοι. Ξέρεις πως είναι αυτά τα πράγματα… Εκείνοι σε βάζουν να κάνεις δουλειές για να σού σπάσουν το ηθικό, να σε ξεφτιλίσουν κι εσύ κάνεις ότι μπορείς να αντέξεις. Πήρα για πρώτη φορά άδεια τον Νοέμβριο, κι αυτή με …μέσον!» τον θυμάμαι να μού λέει σε μια σειρά αυτοβιογραφικών συζητήσεων που κάναμε στα χρόνια του ’90. Σ’ αυτό το διάστημα, θα κυκλοφορήσει ο δίσκος αυτός, θα δουλέψει κάποια 20ήμερα στη Θεσσαλονίκη και θα ηχογραφήσει με μια άδεια 4 ημερών τον «Άγιο Φεβρουάριο» του Δήμου Μούτση και του Μάνου Ελευθερίου. Το προφίλ του είναι κατ’ αρχήν λαϊκό. Με ιδιαίτερη απόδοση – εξ αρχής – στα ζεϊμπέκικα. Θυμάμαι τον Σπύρο Παπαβασιλείου να μού λέει κρατώντας τον ίδιο ενθουσιασμό χρόνια μετά : « Όταν τον άκουσα νεαρό να λέει τον αμανέ «Ας ήταν και να πέθαινα / ξημέρωμα Σαββάτο», τρελάθηκα. Λέω «Τι είναι αυτός;». Αλλά, αναζητούνται και κάποιες διαφορετικές προοπτικές. Ο δίσκος ξεκινά μ’ ένα ελαφρό ερωτικό τραγούδι : «Φιλί, φιλί σ’ ανάστησα / με της καρδιάς το αίμα». Έτσι η αλλιώς, αρκετά από τα τραγούδια του, θα ακολουθήσουν τον Μητροπάνο σ’ όλη τη διαδρομή του και θα εξακολουθήσουν να ακούγονται και μετά.
Στη σειρά που – όπως λέμε πάντα – ακούμε ολόκληρους δίσκους, σαν να βάζαμε στο πικ απ έναν παλιό δίσκο βινυλίου, ακούμε λοιπόν σήμερα ολόκληρο αυτόν τον πρώτο προσωπικό δίσκο του Δημήτρη Μητροπάνου . Μαζί μ’ αυτόν και κάποια παράλληλα 45άρια – μέχρι να κάνει τον πρώτο μεγάλο δίσκο έχει περισσότερα από 40 τραγούδια σε 45άρια και αρκετές επιτυχίες. Και φυσικά, αναφερόμαστε στην εποχή, στα πρόσωπα, στα τραγούδια αλλά και στη διαδρομή τους από τότε και μέχρι τις μέρες μας.
Πάντα με την πεποίθηση και με στόχο ότι «Πρέπει να ξέρεις μηχανή να κόψεις μαύρα μάτια.
