Σήμερα στις «Ιστορίες Κλασικού Ραδιοφώνου», με τον Παντελή Σιβρή: Σ’όλη του τη ζωή έδινε την αίσθηση του αθάνατου, όμως μεθαύριο κλείνουν τέσσερα χρόνια από την αναχώρηση του!
Κάθε φορά που συγκεντρώνω τραγούδια του για μία εκπομπή, καταλήγω με μια αίσθηση … ανικανοποίητου και απόψε είναι μια ευκαιρία να ακούσουμε και τραγούδια, που συνήθως μένουν απ’έξω στην πρώτη επιλογή και αμέσως μετά … το μετανιώνω …
Η απόφαση να ακούσουμε απόψε μόνο δικά του «παραλειπόμενα που έχουν γίνει απωθημένα» δεν είναι έκπληξη, αφού ένα μεγάλο μέρος του έργου του ήταν και παραμένει «παραλειπόμενο»!
Ο Μίκης έχει κερδίσει την αθανασία και θα είναι πάντα παρών! Δεν τον σκιάζει φοβέρα καμιά!
Στις φωτογραφίες: Ο Μίκης αφοσιωμένος στη μουσική, με τον Γρηγόρη και τη Βίκυ που κάθετε στα πόδια του, με το «είδωλο» του, τον Βασίλη Τσιτσάνη και σε θερμό εναγκαλισμό με την Μαρία του, που τον ακολούθησε από κοριτσάκι. Τέλος, ένας από τους δίσκους που κυκλοφόρησε με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 100 χρόνων από τη γέννηση του και αξίζει την προσοχή μας: «Από την γειτονιά των αγγέλων, στις γειτονιές του κόσμου», με την επιμέλεια του Βαγγέλη Μαχαίρα και τις ερμηνείες του Μπάμπη Βελισσάριου και ένας από τους «παραλειπόμενους» δίσκους του Μίκη: «Μήπως ζούμε σ’άλλη χώρα»; Με τους στίχους του Μάνου Ελευθερίου και τις ερμηνείες της Μαρίας Δημητριάδη.
