Όπερα σε τέσσερις πράξεις. Λιμπρέτο του συνθέτη βασισμένο κυρίως στoν συμβολιστή ποιητή Saint-Pol-Roux, εμπνευσμένο όμως και από τον σουρεαλισμό. Πρωτοπαρουσιάστηκε στις 2 Φεβρουαρίου του 1900 στο Παρίσι, στην Opéra-Comique.
Μια νεαρή κοπέλα με την καρδιά της χωρισμένη στα δύο: μισή στον έρωτά της, μισή στους ηλικιωμένους γονείς της.
Δε μας θυμίζει άραγε αυτό τον άνθρωπο στις αρχές του 20ου αιώνα; Τον άνθρωπο που από τη μία διστάζει να αφήσει το παλιό, ενώ ταυτόχρονα ποθεί την εξέλιξη και το καινούργιο; Και πραγματικά, η “Louise” του Gustave Charpentier πρωτοπαρουσιάστηκε στην «κόψη» θα λέγαμε του 20ου αιώνα, ακριβώς στα 1900. Τέσσερα χρόνια νωρίτερα στην Ιταλία, ο Puccini είχε κάνει με τη“Bohème” το δικό του τετράπρακτο μουσικό σχόλιο για τη ζωή της εργατικής τάξης στο Παρίσι. Είχε έρθει λοιπόν η ώρα και για έναν Γάλλο να τη «ζωγραφίσει» μουσικά αυτή τη ζωή– γνωρίζοντάς την μάλιστα από πρώτο χέρι. Χαρακτηριστικό παράδειγμα βερισμού, που σηματοδοτεί όμως και την αρχή του νατουραλισμού στη γαλλική όπερα.
Στην εκπομπή που μεταδόθηκε το Σάββατο 17 Γενάρη συνεχίζουμε την ατμοσφαιρική αυτή «μουσική νουβέλα» όπως τη χαρακτηρίζει ο συνθέτης, με μια ζωντανή ηχογράφηση του 2007 η οποία πραγματοποιήθηκε, πού αλλού, στο Παρίσι, στην Opéra de Paris. Τη μπαγκέτα κρατά ο Sylvain Cambreling και ερμηνεύουν οι Mireille Delunsch, Paul Groves, José van Dam, Jane Henschel και πολλοί ακόμα.
Ακούστε .
Απολαύστε την!
Παραγωγή – παρουσίαση: Γιάννης Φίλιας
