Μονόπρακτη όπερα σε λιμπρέτο του συνθέτη και του Clemens Krauss, βασισμένο σε μια θεατρική ιδέα του Stefan Zweig. Πρωτοπαρουσιάστηκε στις 28 Οκτωβρίου 1942 στο Εθνικό Θέατρο του Μονάχου.
«Κανείς δε μου φωτίζει την καρδιά, κανείς σε ολόκληρη τη γη, όσο εσύ ομορφιά μου! Κι αν μου δινόταν η ίδια η Αφροδίτη, μονάχα εσένα εγώ ζητώ…»
Να κάποιοι στίχοι, που ανήκουν σε έναν ποιητή, που τους απευθύνει σε μια γυναίκα, η οποία στο φινάλε αυτού του έργου θα τους επαναλάβει, αφήνοντας αναπάντητο ένα θεμελιώδες ερώτημα: πρώτα τα λόγια; Ή πρώτα η μουσική;
Ξεκινήσαμε την προηγούμενη εβδομάδα να ακούμε το “Capriccio” του Richard Strauss στην κλασική – από κάθε άποψη – ερμηνεία του Wolfgang Sawallisch το 1958 με πρωταγωνίστρια την απαστράπτουσα Elisabeth Schwarzkopf στο ρόλο της Κόμισσας. Στην εκπομπή αυτού του Σαββάτου 28 Ιουνίου, η συνέχεια της όπερας, το τέλος της και ίσως, η απάντηση στο φλέγον ερώτημα.
Παραγωγή – παρουσίαση: Γιάννης Φίλιας
