Χαρακτηριστικά δείγματα από χορούς και χορευτικές επιρροές που ξεπηδούν είτε με λόγο είτε με σχέδιο είτε αναπάντεχα μέσα από τις μεγάλες συμφωνικές φόρμες και υπενθυμίζουν την ζωτικής σημασίας για την διαχρονική μουσική δημιουργία, «σωματική» διάστασή της.
Η σωματική διάσταση της συμφωνικής δημιουργίας μέσα σπό μια σειρά αποσπασμάτων αλλά και αυτόνομων έργων που εμπνέονται από τον Χορό χωρίς απαραίτητα να προορίζονται για αυτόν, αποδεικνύοντας την άρρηκτη σχέση ακόμα και της πνευματικότερης και πολυπλοκότερης μουσικής μας κληρονομιάς με τις επιταγές της σωματικής μας έκφρασης.
Σήμερα οι γνωστοί κλασικοί: Σλαβόνικοι (Αντονίν Ντβόρζακ), Ουγγρικοί (Γιοχάνες Μπραμς) και Πολοβτσιανοί Χοροί (Αλεξάντερ Μποροντίν).
Έρευνα-Παραγωγή-Παρουσίαση: Χρίστος Παπαγεωργίου