Ο Βασίλης Χαραλάμπους, ο οποίος βρέθηκε στην Αυστρία για σπουδές στις αρχές του 1960 και παρέμεινε εκεί τις επόμενες δεκαετίες μέχρι σήμερα, αναφέρθηκε στη προσωπική του ιστορία, περιγράφοντας τον τρόπο ζωής των Ελλήνων φοιτητών εκείνης της εποχής με τα τρένα που έφερναν τα πακέτα με τα φαγητά από τις οικογένειές τους στην Ελλάδα, μιλώντας στο Ραδιόφωνο της Φωνής της Ελλάδας και στην εκπομπή “Η Παγκόσμια Φωνή μας” με τον Δημήτρη Κοντογιάννη.
Ο κ. Χαραλάμπους θυμόταν ότι 1 δραχμή ήταν ίση με 1 σελίνι, το αυστριακό νόμισμα, εκείνη την εποχή, και με 1000 δραχμές από την Ελλάδα, ένας φοιτητής μπορούσε να ζήσει άνετα. Ο ίδιος, όπως κι άλλοι φοιτητές οι οποίοι σπούδαζαν στο Γκράτς εκείνη την εποχή, έψαχναν και έβρισκαν εύκολα δουλειά είτε στην Αυστρία, είτε σε άλλες χώρες, όπως η Γερμανία και η Σουηδία, για να βγάλουν κάποια λεφτά. Μάλιστα, στη Σουηδία δεν πλήρωναν φόρο ως φοιτητές αν και η φορολογία των υπολοίπων εργαζομένων ήταν βαριά. Ο ομογενής τόνισε ότι οι Αυστριακοί είναι φιλέλληνες και ο ίδιος ποτέ δεν αισθάνθηκε ότι έκαναν διάκριση εναντίον του.
Ο κ. Χαραλάμπους παρατηρεί ότι αρκετοί νεαροί ¨Ελληνες και Ελληνίδες από τον χώρο της εστίασης, κυρίως, αλλά και λιγότεροι επιστήμονες έχουν έλθει στη Δυτική Αυστρία όπου αυτός κατοικεί σήμερα, για δουλειά τα τελευταία χρόνια. Απλά, δεν ξέρει να έρχονται για σεζόν και επιστρέφουν μετά στην Ελλάδα ή μένουν μόνιμα εκεί. .
