Πέμπτη 17 Σεπτεμβρίου, 9 με 10 το βράδυ, στην εκπομπή του Γιώργου Τσάμπρα και στο Δεύτερο Πρόγραμμα 103.7
«Ήθελα να πω ότι ένοιωσα σα να βρέθηκα στη μέση ενός σκοτεινού δρόμου – και μήπως δεν βρίσκομαι στη μέση; – κι έπεσα ξαφνικά μέσα σ’ ένα κοπάδι πυγολαμπίδες και δεν ήξερα τι να κάνω και βέβαια προχωρήσαμε και ο δρόμος – δρόμος και το σκοτάδι – σκοτάδι και μήπως έτσι δεν είναι και με τα τραγούδια, ένα κοπάδι πυγολαμπίδες – να ένας περίφημος τίτλος γι’ αυτό το άλμπουμ» : Απόσπασμα από το σημείωμα του Μάνου Λοίζου, στην πρώτη πρώτη «συλλογή» με τραγούδια του, που βγήκε καθώς τέλειωνε η δεκαετία του ’70.
Μιλάμε 44 ακριβώς χρόνια, από την ημέρα που έφυγε ο Μάνος Λοίζος! Και ότι και να διαλέξουμε μέσα από το «σκοτεινό δρόμο» του συνόλου του έργου του, δεν είναι παρά «ένα κοπάδι πυγολαμπίδες». Τα ηχογραφημένα τραγούδια του, είναι λιγότερα από 100. Αλλά σε μια συναυλία, σ’ ένα δίσκο, σε μια λίστα, σε μια εκπομπή πόσα χωράνε; Είναι πολλά αυτά που θέλουμε να ακούμε και να ξανακούμε. Ο χρόνος που μένει για άλλα, είναι περιορισμένος. Πάντα. Και σ’ αυτή την εκπομπή σήμερα, έτσι έχουν τα πράγματα. Θέλω να ακούσουμε κάποιες στιγμές που έμειναν έξω από την δισκογραφία του. Η κάποιες πρόβες. Από τις – πρόχειρες – δικές του εκτελέσεις στο «Παλιό ρολόι» και το «Πίσω απ’ την πόρτα το καρφί» του πρώτου του δίσκου, του «Σταθμού». Μέχρι το καφενείο «Κοσμικόν» με στίχους του Θανάση Παπακωνσταντίνου, που παίχτηκε ζωντανά σε συναυλίες μόλις το 2023. Το «ακορντεόν» με τον Γιάννη Πουλόπουλο ή τραγούδια από τον κινηματογράφο και το θέατρο που δεν έγιναν δίσκοι. Κάποια από τα «Νέγρικα» που υπάρχουν ηχογραφημένα με τον Διονύση Σαββόπουλο ή ο Χικμέτ, με τον Νταλάρα ή τη Φαραντούρη… Αλλά. θέλω να ακούσουμε και τραγούδια γνωστά κι αγαπημένα ή λιγότερο ακουσμένα. Από τις «Θαλασσογραφίες», το «Να ‘χαμε τι να ‘χαμε», «Τα τραγούδια του δρόμου», «Τα τραγούδια μας», «Τα τραγούδια της Χαρούλας», το «Για μια μέρα ζωής» ή σκόρπια. Μαζί, θέλω να διαβάσουμε και κάποια αποσπάσματα από δικές του συνεντεύξεις – δείγματα εμπειριών και σκέψης της εποχής του. Μπορείτε να βοηθήσετε στην επιλογή… Αφήνω τις επιλογές ανοιχτές, μέχρι την τελευταία στιγμή. Πάντα, με την πεποίθηση και με στόχο ότι «Πρέπει να ξέρεις μηχανή να κόψεις μαύρα μάτια».
ΣΗΜ : Η φωτογραφία της ανάρτησης από την συνέντευξη τύπου για τον πρώτο δίσκο του Μάνου Λοίζου, τον «Σταθμό». 13 Δεκεμβρίου 1968. Γιάννης Καλατζής, Λευτέρης Παπαδόπουλος, Μάνος Λοίζος, Μάκης Μάτσας – διευθυντής και ιδιοκτήτης της «Μίνως» που ακριβώς μ’ αυτό το δίσκο ξεκινάει η διαδρομή της – και ο Δημήτρης Μυράτ – που παρουσίασε την εκδήλωση.
Πάντα με την πεποίθηση και με στόχο ότι «Πρέπει να ξέρεις μηχανή να κόψεις μαύρα μάτια».
