Για τη διαδρομή του «Κακούργου» από το Δίστομο και άλλες …βοιωτικές ιστορίες.
Καλεσμένος ο Αντώνης Κόντος.
Τρίτη 30 Ιουνίου, 9 με 10 το βράδυ, στην εκπομπή του Γιώργου Τσάμπρα και στο Δεύτερο Πρόγραμμα 103.7.
Τον Νίκο Παππά – που στα μέρη του είναι περισσότερο γνωστός ως «Κακούργος» – ο ίδιος τον άκουσα ζωντανά μόνο μια φορά. Αρχές του ’90, σ’ ένα μαγαζί κάπου στη Συγγρού, που λεγόταν … «Χάος». Ήξερα βέβαια την ιστορία ότι με το μπουζούκι του ξεκίνησε η ηχογράφηση της «εκδίκησης της γυφτιάς». Έπαιξε στο «Τρελή κι αδέσποτη» και το «Χαβαλεδιάρικο» και μετά αποχώρησε και γύρισε στο …χωριό του, το Δίστομο Βοιωτίας. Όπου τα περισσότερα από τα χρόνια που μεσολάβησαν, διατηρούσε το κέντρο «Καστανιά». Χώρος «λειτουργίας» αλλά και φυτώριο του τραγουδιού που συνηθίσαμε να λέμε «ρεμπέτικο». Κάποια στιγμή, το 2019, ο συντοπίτης του Αντώνης Κόντος, έφτιαξε ένα βιβλίο για τον «Κακούργο» αλλά και την γενικότερη πορεία του «ρεμπέτικου» στην Ελλάδα και πιο συγκεκριμένα στη Βοιωτία. Εκείνη την εποχή, ο «Κακούργος» άρχισε να έχει προβλήματα υγείας. Έφυγε από τη ζωή αυτές τις μέρες. Στα 81 του χρόνια…
Σίγουρα αξίζει να μιλάμε για τους ανθρώπους όσο είναι ζωντανοί. Αλλά όπως και να ‘χει, το στίγμα που αφήνει κάποιος πίσω του, υπάρχει και αξίζει να υπογραμμίζεται και όταν φύγει. Έτσι κι αλλιώς, το «ρεμπέτικο» χρωστάει πολλά στους τοπικούς πυρήνες του ανά την Ελλάδα. Μέσα απ’ αυτούς, αναδείχτηκαν πρόσωπα και τραγούδια. Πρόσωπα και τραγούδια που μπορεί η κεντρική εξουσία της δισκογραφίας και των «μέσων» να μην τα αναγνώριζαν, αν δεν υπήρχαν τα εναύσματα από την περιφέρεια. Θυμίζουμε την «υιοθεσία» του Μπάμπη Γκολέ από την Πάτρα ή του Αγάθωνα Ιακωβίδη και του «Ρεμπέτικου Συγκροτήματος Θεσσαλονίκης», στην Αθήνα του ’80 και του ’90. Ο «Κακούργος» δεν επιδίωξε μια τέτοια «υιοθεσία» – ίσως και να την δυναμίτισε σε κάποιες περιπτώσεις. «Λειτούργησε» σε τοπικό επίπεδο και έτσι άφησε το στίγμα του – μαζί με κάποιες ζωντανές ηχογραφήσεις που πραγματοποίησαν θαμώνες και «οπαδοί» του. Ανάμεσα σ’ αυτούς, ο Αντώνης Κόντος.
Με αφετηρία την πατρίδα του, τη Λειβαδιά, εδώ και δεκαετίες πλέον, έχει μια προσωπική σχέση μ’ αυτό το υλικό αλλά και φροντίδα για την συγκέντρωση και την διάδοσή του. Κάποτε έκανε ραδιοφωνικές εκπομπές στην πατρίδα του, μετά δημοσίευσε συνομιλίες, άρθρα και καταλόγους δισκογραφίας σε έντυπα που αφορούσαν το λαϊκό και παραδοσιακό τραγούδι και τα τελευταία χρόνια, έχει εκδώσει πέντε βιβλία – αναφορές στη ζωή και στο τραγούδι του τόπου του – με πρώτο, όπως είπαμε, αυτό για τον «Κακούργο». Είπαμε να ξαναβρεθούμε με τον Αντώνη Κόντο στην εκπομπή, με αφορμή το τελευταίο ταξίδι του «Κακούργου» και να μιλήσουμε για εκείνον, για τη ζωή, τις άλλες μουσικές και τους άλλους μουσικούς της Βοιωτίας, καθώς και για τις επιρροές που είχαν ή πήραν από την υπόλοιπη Ελλάδα. Και φυσικά, να ακούσουμε χαρακτηριστικά μουσικά δείγματα από όλα αυτά… Στη συζήτηση, θα υπάρξει και μια παρέμβαση του – επίσης Βοιωτού στην καταγωγή, γνώστη και «οπαδού» του τοπικού πολιτισμού – δημοσιογράφου Γιώργου Κοντογιάννη.
Πάντα με την πεποίθηση και με στόχο ότι «Πρέπει να ξέρεις μηχανή να κόψεις μαύρα μάτια».
ΥΓ: Νομίζω ότι τα δυο σκίτσα του – επίσης, Βοιωτού – Γιάννη Γερούλια, καθρεφτίζουν πολύ παραστατικά τα δεδομένα της εκπομπής. Στο πρώτο, απεικονίζεται η ατμόσφαιρα στο στούντιο «Αγροτικόν» του Νίκου Παπάζογλου, κατά την ηχογράφηση της «Εκδίκησης της γυφτιάς». Ο «Κακούργος» έχει πάρει το μπουζούκι του και …κοιτάζει κατά τη Λειβαδιά. Στο δεύτερο σκίτσο, ο «Κακούργος» διδάσκει μέσα στην ατμόσφαιρα του «Μουσικοδιδασκαλείου Η Καστανιά». Ανάμεσα σε μπουκάλια ούζου, δέντρα, πουλιά και … κατσαρόλες που μαγειρεύουν νότες.
Πάντα με την πεποίθηση και με στόχο ότι «Πρέπει να ξέρεις μηχανή να κόψεις μαύρα μάτια».
