Τετάρτη 24 Ιουνίου, 9 με 10 το βράδυ, στην εκπομπή του Γιώργου Τσάμπρα και στο Δεύτερο Πρόγραμμα 103.7.
Έζησε μόνο 45 χρόνια (1927-1972). Οι ηχογραφήσεις του, στην Ελλάδα και στην Αμερική, δεν ξεπερνούν τις είκοσι. Ένα μόνο δικό του τραγούδι, τρία σόλο, δυο τραγούδια άλλων που τραγουδάει εκείνος και καμμιά δεκαπενταριά τραγούδια άλλων που έχει παίξει μπουζούκι στις ηχογραφήσεις τους. Κι όμως έχουν ειπωθεί γι’ αυτόν τόσα πολλά. Από τους συναδέλφους στην εποχή του. Αλλά και από νεώτερους, που δεν τον γνώρισαν ποτέ και άκουσαν μόνο τις λίγες αυτές ηχογραφήσεις του. Ο Γιώργος Ζαμπέτας, ο Τάκης Μπίνης, η Σεβας Χανούμ καταθέτουν στις αυτοβιογραφικές αφηγήσεις τους, τις δικές τους εμπειρίες. Ο Θωμάς Κοροβίνης, έγραψε σαν μυθιστόρημα τη ζωή του… Ο Γιώργος Αλτής, έγραψε ένα εκτεταμένο βιογραφικό κείμενο γι’ αυτόν στα «Λαϊκά πορτρέτα» του, συγκεντρώνοντας στοιχεία αλλά και αφηγήσεις άλλων γι’ αυτόν.
Η εκπομπή γίνεται με μόνο στόχο να ξανακούσουμε όσο γίνεται περισσότερες από τις ηχογραφήσεις του Δημήτρη Στεργίου, του «Μπέμπη». Δεν θα αναρωτηθούμε «αν ήταν ο μεγαλύτερος σολίστας του μπουζουκιού που έγινε ποτέ». Ούτε θα πλειοδοτήσουμε σε αφηγήσεις μεταξύ μύθου και πραγματικότητας για λεπτομέρειες της ζωής, της ακμής και της παρακμής του. Μόνο κάποια στιγμή, θα μιλήσουμε με τον Θωμά Κοροβίνη, για την εικόνα του «μύθου» που τον οδήγησε στο μυθιστόρημα «Μπέμπης» και για την αλήθεια της ζωής και της τέχνης του.
Πάντα με την πεποίθηση και με στόχο ότι «Πρέπει να ξέρεις μηχανή να κόψεις μαύρα μάτια».
ΣΗΜ: Η φωτογραφία της ανάρτησης από την Αμερική των αρχών του ’60. Χορεύτρια οριεντάλ και ο Μπέμπης να παίζει… Από τις ωραιότερες σχετικές περιγραφές, αυτή της Σεβάς Χανούμ – που δούλεψε τότε με τον Μπέμπη και ηχογράφησαν μαζί και για την δισκογραφία: «… ντυμένες χανουμάκια, με φερετζεδάκι, με πέπλο αραχνούφαντο στους ώμους, στηθόδεσμους σαν μπλουζάκια, η μέση γυμνή και σαλβάρι διάφανο. Τι σώματα είχαν! Τι κορμιά ήταν αυτά!… Ξανθές, μελαχρινές, κοκκινομάλλες…».
