Καλεσμένος ο Πάνος Κωνσταντόπουλος
Τρίτη 23 Ιουνίου, 9 με 10 το βράδυ, στην εκπομπή του Γιώργου Τσάμπρα και στο Δεύτερο Πρόγραμμα 103.7.
«Μέσα στο πολύχρωμο αυτό σύστημα, τίποτα δεν αποτελεί εξαίρεση. Πλαστικά και απορρυπαντικά. Τραγουδιστές και ποδοσφαιριστές. Μπουάτ και ξενυχτάδικα. Λέγομαι Χάρις Αλεξίου κι απ’ ότι δείχνουν τα πράγματα έχω επιτυχία στις πωλήσεις δίσκων. «Γκράν σουξέ» που θα ‘λεγε κι ο Διονύσης Σαββόπουλος. Δεν έχω να πω πολλά πράγματα… Έτσι κι αλλιώς, δεν έχω ακόμη την ιστορία της Μπέλλου ή της Μοσχολιού. Τραγουδώ εδώ και 5 χρόνια… Και 5 χρόνια για το τραγούδι θα πει ένα μικρό δείγμα» : Είναι τα πρώτα λόγια που ακούγονται από την Αλεξίου στο πρώτο της τηλεοπτικό αφιέρωμα. Στη «Μουσική βραδιά» του Γιώργου Παπαστεφάνου. Πριν 50 ακριβώς χρόνια! 1976.
Θυμήθηκα την εκπομπή, βλέποντας στιγμιότυπα από την ονοματοδοσία του Δημοτικού Ωδείου Θήβας, σε «Χάρις Αλεξίου». Με τον τρόπο των «δελτίων τύπου»: «Παρουσία της σπουδαίας ερμηνεύτριας, η Θήβα τίμησε τη Χάρις Αλεξίου σε μια βραδιά γεμάτη μουσική και συγκίνηση». Αλλά και ακούγοντας την Αλεξίου του 2026, να τραγουδάει με όλη της τη συγκίνηση την «Μπαλάντα της Ιφιγένειας» : «Με πήρες κάποτε απ’ το χέρι/ και δε σε ρώτησα που πάμε…». Το τραγούδι που έγραψε τότε που έφυγε η μητέρα της, το φθινόπωρο του 1978. Το ηχογράφησε για πρώτη φορά, το 1984. Οχτώ χρόνια μετά, στο «Δι’ ευχών», γράφει μαζί με την Λίνα Νικολακοπούλου : « Νύχτα απ’ την Θήβα ξεκίνησα/ κάστρα και πύλες προσκύνησα/ ξημέρωνε, κι αρχίνησα/ Στ’ άρμα του χρόνου του γόνιμου/ πέρα απ’ την μοίρα και μόνη μου/ μου ‘διωχνε ο κάμπος την σκόνη μου/ στα σύνορα του ανώνυμου/ Ποια πατρίδα σε διώχνει/ και ποια σε χρειάζεται/ ποια σε νοιάζεται/ ποια γη; / Μοίρα του ανθρώπου εναγώνια/ Θήβα, Αλβανία, Ομόνοια/ πανάρχαια και αιώνια».
Ο Πάνος Κωνσταντόπουλος, γραφίστας με μεγάλη θητεία στο χώρο και με λογής αντικείμενα ενασχόλησης, αυτόπτης μάρτυς της εκδήλωσης στη Θήβα και μπροστά στην προοπτική ενός μεγάλου «εικαστικού» αφιερώματος στην Αλεξίου στο …χάρτινο περιοδικό «gr design», είναι μαζί μας. Θα μάς μεταφέρει το προσωπικό του …ρεπορτάζ, θα συζητήσουμε με αφετηρία τις σκέψεις του για εκείνην αλλά και γενικώτερα για το χώρο του τραγουδιού και τη σχέση του με την εικόνα. Και φυσικά, θα διαλέξουμε τραγούδια.
Πάντα με την πεποίθηση και με στόχο ότι «Πρέπει να ξέρεις μηχανή να κόψεις μαύρα μάτια».
ΥΓ: «Το καλό παιδί από τη Θήβα» είναι ο τίτλος ενός μεγάλου αφιερώματος στην Αλεξίου από το περιοδικό «Μουσική» το μακρινό 1982.
