Με αφορμή μια συναυλία για τον Αντώνη Καλογιάννη
Τρίτη 10/03, 9 με 10 το βράδυ, στην εκπομπή του Γιώργου Τσάμπρα και στο Δεύτερο Πρόγραμμα 103.7.
Η αφορμή ήταν η συναυλία – αφιέρωμα στον Αντώνη Καλογιάννη που πραγματοποιήθηκε χθες το βράδυ στο «Παλλάς». Σκεφτόμουν να ακούσουμε με τη φωνή του και κάποια τραγούδια που ήταν ανάμεσα στις επιλογές της συναυλίας αλλά και άλλα, που έχουμε καιρό να ακούσουμε. Είναι πράγματι γιορτή όταν ακούγονται τραγούδια που τα έχουμε ανάγκη αλλά δεν μάς έχουν κουράσει μέσα από τα χρόνια. Από αυτή την άποψη, η δισκογραφία είναι ένας θησαυρός. Βρίσκει ο καθένας ότι θέλει, στις συνθήκες και με τις φωνές που κατεγράφη στην εποχή του… Είναι γιορτή όμως και όταν τα τραγούδια μιας εποχής καταφέρνουν να ταξιδέψουν στους νεότερους μουσικούς, στις νεότερες φωνές, στα νεότερα ακούσματα. …
Η δισκογραφική δραστηριότητα του Αντώνη Καλογιάννη, είχε σταματήσει από τα 1997. Έχουν περάσει σχεδόν 30 χρόνια από τότε. Εμφανιζόταν βέβαια μέχρι λίγο πριν το τέλος – τέτοιες μέρες πριν 5 χρόνια. Σε μικρότερους κυρίως χώρους ή σε κάποιες τιμητικές συναυλίες. Δεν κρύβω ότι πραγματικά έχω ένα ερωτηματικό ποια είναι η εικόνα που έχουν για τον Αντώνη Καλογιάννη οι νεότεροι, που τον έμαθαν από τις ηχογραφήσεις του και μόνον. Βέβαια, τόσα χρόνια μετά, είναι ένα ερώτημα και το πως τον θυμούνται και όσοι έζησαν τη διαδρομή του. Διαφορετικές εποχές και διαφορετικές επιλογές.
Διαλέγοντας τραγούδια του Θεοδωράκη, του Ξαρχάκου, του Μούτση, του Πλέσσα, του Κουνάδη, του Ανδριόπουλου, του Παπαβασιλείου, του Τόκα – όσα τέλος πάντων, χωρέσουν στην εκπομπή – αλλά και διαβάζοντας κάποιες δικές του αφηγήσεις από συνομιλίες μας στα χρόνια του ’90, ίσως βοηθάμε να διαμορφώσει ο καθένας τις δικές του απαντήσεις.
Πάντα με την πεποίθηση και με στόχο ότι «Πρέπει να ξέρεις μηχανή να κόψεις μαύρα μάτια».
ΣΗΜ : Ο στίχος του υπότιτλου, από το «Μιλώ» του Μανώλη Αναγνωστάκη που ο Αντώνης Καλογιάννης ηχογράφησε με μουσική του Μίκη Θεοδωράκη αμέσως μετά την μεταπολίτευση. Μελετώντας τις φωτογραφίες που υπάρχουν στο πρόγραμμα της παράστασης, αρχικά σκεφτόμουν να χρησιμοποιήσω εκείνη τη φωτογραφία με τον Καλογιάννη δίπλα στον Νταλάρα και τον Μητσιά που ήταν οι βασικοί τραγουδιστές στην χθεσινή βραδιά – δίνοντας και το «μέτρο» της σχέσης της γενιάς τους μ’ αυτό το υλικό, όσο κι αν έχουν περάσει τα χρόνια. Τελικά, διάλεξα ένα ολόκληρο «σαλόνι», με φωτογραφίες και πρόσωπα από όλα του τα χρόνια.
