Kimmi Bitter // Natalie Bergman // Jack White // Sleep
ΣΕ ΛΙΓΟ, δεν θα χρειάζεται να αυτοπαρουσιαζόμαστε, γιατί θα παραχωρήσουμε μετά χαράς (παρήχηση του χ και του ρ εδώ) τον ρόλο αυτό στους μουσικούς που περνούν από τις βραδινές παιζωλίστες μας στο 10με11 των δΓιαμαντΓιών στον 95,8ΕφΕμ τής ΕΡΤ3. Είναι Παρασκευή, είναι 4Σεπτεμβρίου, είναι το έτος 2026, ο Ηλίας Σταμπουλής μάς πιλοτάρει κονσολικά, ο ομιλών/γράφων Γιάννης Σημαντήρας είναι στο on air studio του Σταθμού, η Θεσσαλονίκη ζει και πάλλεται στον ρυθμό μιας ακόμη Διεθνούς Έκθεσης (άλλωστε και οι δικές μας στουντιακές και διοικητικές εγκαταστάσεις είναι πρακτικά μες στο πάρκο τής ΔΕΘ), και η εν εξελίξει έκδοση της εκπομπής έχει ξεκινήσει με τον ειδικό κι αποκλειστικό χαιρετισμό τής Kimmi Bitter (ακολούθησαν στη διάρκεια της εκπομπής και τα αντίστοιχα ID Santtu Laakso/Astral Magic, αλλά και Angry Johnny). Τον χαιρετισμό τής Kimmi Bitter διαδέχτηκε ένα τραγούδι από το νέο άλμπουμ της, 21Αυγ26, ‘Bittersweet’, δίσκο που έχει ήδη αρχίσει να τη βάζει στα μεγάλα σαλόνια της country. H Kimmi Bitter προσεγγίζει την κλασική αμερικανική country όχι ως στείρο απολίθωμα, αλλά ως ζωντανή γλώσσα. Με ροπή προς την countrypolitan αισθητική τής δεκαετίας τού ’60, το rockabilly, τη surf, τις μεγάλες γυναικείες φωνές τής Nashville, μα και με αισθητή κλίση προς την τζαζ (να σημειωθεί αυτό), το ‘Bittersweet’ θρονιάζεται, βραδιά με τη βραδιά, στις παιζωλίστες των δΓιαμαντΓιών, κι έτσι την απολαμβάνουμε τόσο από το άλμπουμ, όσο και από το ΙD. // Η Natalie Bergman ακολουθεί προσωπική πορεία μετά τους Wild Belle, το συγκρότημα που δημιούργησε με τον αδελφό της, Elliot Bergman, και, εδώ και αρκετά χρόνια, έχει εξελιχτεί σε δημιουργό με πολύ ξεχωριστή ταυτότητα, αντλώντας στοιχεία από τη soul(κυρίως τής Motown), τα gospel, την country, και την αμερικανική ποπ παράδοση. Χωρίς να παγιδεύεται εντός των ορίων συγκεκριμένου είδους, στρώνει ένα νόστιμο ηχητικό τουρλού. Το νέο της άλμπουμ, ‘My Home Is Not In This World’, κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 2025 από την Third Man Records (λέγε με Jack White), και η ίδια το έχει περιγράψει ως προσπάθεια να απομακρυνθεί από τον ψηφιακό θόρυβο της εποχής και να αναζητήσει κάτι πιο αληθινό και ανθρώπινο. Ανάμεσα στα τραγούδια του βρίσκεται και το ‘I’ll Be Your Number One’, το οποίο πλασαρίστηκε στη δεύτερη θέση τού αποψινού καταλόγου με τις επιλογές μας. // Μια που μπλέχτηκε στην κουβέντα η Third Man Records, πώς να μην έρθουμε στον ιδιοχτήτη της, Jack White; Ο πολύς Jack White και το ‘Frozen Charlotte’ τής 10ης Ιουλίου. // Sleep: Δηλώνουν αλμπουμικά παρόντες με το ‘Hempispheres’, όπου και το αερισθέν στον 958 ‘Have Spacesuit Will Travel’. Οι Sleep, που και μόνο το ‘Dopesmoker’ να είχαν κάνει, θα είχαν κερδίσει την αθανασία. Το άλμπουμ ‘Hempispheres’, που ξεφύτρωσε χτες 3Σεπτ, από την Third Man τού Jack White, αποτελεί τον πρώτο τους δίσκο μετά το ‘The Sciences’ του 2018 και ταυτόχρονα την πρώτη ολοκληρωμένη δουλειά που ηχογράφησαν χωρίς τον Matt Pike (των High on Fire), ιδρυτικό κιθαρίστα, έναν από τους δύο ανθρώπους που καθόρισαν τη φυσιογνωμία τού συγκροτήματος από τις αρχές της δεκαετίας τού ’90. Σήμερα, ο μπασίστας και τραγουδιστής Al Cisneros συνεχίζει ως η κεντρική περσόνα των Sleep, έχοντας δίπλα του τον κιθαρίστα Bubba Dupree των Void και τον ντράμερ Dale Crover των Melvins, δύο μουσικούς με βαθχιά και βαργιά ιστορία στο αμερικανικό underground. Οι Sleep ξεκίνησαν στην Καλιφόρνια, και με δίσκους όπως τα ‘Sleep’s Holy Mountain’ και κυρίως το θρυλικό ‘Dopesmoker’ διαμόρφωσαν σε μεγάλο βαθμό το λεξιλόγιο του σύγχρονου doom και stoner metal, επηρεάζοντας δεκάδες μεταγενέστερα συγκροτήματα. Επανέρχονται ακμαίοι και επιβλητικοί. Έστω και χωρίς τον Matt Pike.- Γ.Σ.
