Coral Fuzz // The Coral // The Studio 68! and Dani Turner // Dismiss // Τζίνγκοβιτς // Κώστας Κάππας και Μπον Φιλέ // No Man’s Land now and then
ΞΕΚΙΝΗΣΑΜΕ ΑΠΟΨΕ με ολόφρεσκη κυκλοφοργιά: το νέο και δεύτερο άλμπουμ των Coral Fuzz, που φέρει για τίτλο το όνομά τους, και έχει βγει σήμερα για την πλεύση του στους ψηφιακούς ωκεανούς και τους ιντερνετικούς πόντους. Είναι βέβαιο ότι θα ξαναεπισκεφτούμε, ραδιοφωνικώ τω τρόπω, το ‘Coral Fuzz’! Από τους Αθηναίους Coral Fuzz, // στους Βρετανούς The Coral. Οι Coral βρίσκονται στο προσκήνιο για πάνω από δύο δεκαετίες, και υπηρετούν ένα ζουμερό και λάγνο κοκτεηλάκι βρετανικής ψυχεδέλειας, folk και garage, πλούσιο και πολύχρωμο. Πάντα ανήσυχοι από άλμπουμ σε άλμπουμ, δεν κολλάνε σε ένα ύφος, και αυτή η διαρκής μετατόπιση τους φέρνει τώρα στο ‘388’, έναν δίσκο που πατάει σε μια σταθερή ψυχεδελική ρέγκε βάση –ψυχεδελική ρέγκε, πλουμισμένη όμως με διάφορα ζόρικα ηχητικά μπιχλιμπίδια. Το ‘388’ (21Μαΐου26) λέγεται ‘388’, επειδή ηχογραφήθηκε με Tascam 388, την αναλογική οχτακάναλη μηχανή που δίνει αυτόν τον ζεστό, ελαφρώς θαμπό, «ακαθάριστο» ήχο, χωρίς γυαλίσματα –που δίνει γενικά την αίσθηση ότι ακούς κάτι που παίζεται εκείνη τη στιγμή και καταγράφεται όπως είναι. // Παραμείναμε στη Βρετανία. Οι Studio 68! ξεκίνησαν στο Βόρειο Λονδίνο στις αρχές των 90s, έφτασαν κοντά στην απογείωση της δημοτικότητάς τους, και μετά ψιλοεξαφανίστηκαν. Δομήθηκαν εκ νέου εδώ και λίγα χρόνια, με την Dani Turner μπροστάρισσα, και μας έδωσαν εδώ και λίγους μήνες το υψηλών οχτανίων άλμπουμ ‘Rollin’’, έναν δίσκο που αναλαμβάνει να συνεχίσει μια ιστορία που είχε κοπεί στη μέση, και το πετυχαίνει πανάξια και απολαυστικά για τον ακροατή. Είναι ένας δίσκος βγαλμένος από τα σπλάχνα τού τέλους των σίξτις και των αρχών των σέβεντις, που μπλέκει rockΝroll, soul, funk και ψυχεδέλεια σε ένα ενιαίο σώμα, ρυθμικός, παρτίσιος, ξεσηκωτικός. Γκρούβη. // Αργότερα, πέσαμε με φόρα πάνω στους Dismiss. Oι Dismiss είναι μια καλοκουρδισμένη και πλήρως αποδοτική μηχανή, η οποία πάλλεται από το χαρντρόκ και δονείται από το πανκ. High-energy rockNroll, ελκυστικό και γκαζγιάρικο. Χτες παρέδωσαν στην κυκλοφορία τον δίσκο τους, ‘Funeral Fund’, από όπου εμείς διασπείραμε στα ΕφΕμ και στον Παγκόσμιο Ιστό το σινγκλ, ‘I Need’. // Έχει βγει σήμερα, Παρασκευή 22Μαΐου, το δεύτερο στούντιο άλμπουμ, ‘Dzingovic II’, του με προσωπικό ήχο Θεσσαλονικιού Θανάση Τζίνγκοβιτς, δίσκος, τον οποίο χτες βράδυ δειγματίσαμε σε αποκλειστική προδημοσιοποίηση, ενώ απόψε επιλέξαμε το ‘Μέρα Τη Μέρα’. // Κι άλλη Θεσσαλονίκη στη συνέχεια. Για την ακρίβεια: άλλος ένας εκλεκτός singer/songwriterάς από τη Σαλονίκη. Κώστας Κάππας και Μπον Φιλέ, σινγκλάκι νέο, ανεβασμένο στο αγαπημένο μας μπάντκαμπ στις 12 Μαΐου, από όπου τσεκάραμε το τραγούδι με τίτλο ‘Αντίκα’ (σε full version). // Πέντε τραγούδια που ηχογραφήθηκαν το 2004, αμέσως μετά την επανενεργοποίηση των No Man’s Land στις αρχές τής νέας χιλιετίας, κυκλοφορούν 22 χρόνια αργότερα για πρώτη φορά, σε νέα remastered μορφή. Πού; Στο bandcampικό EP ‘War Town’, 20/5/2026. Τέσσερα από αυτά τα τραγούδια συμπεριλήφτηκαν αργότερα σε εντελώς διαφορετική μορφή στο άλμπουμ των NML ‘Home In The Sky’ (2008), ενώ το ‘Lonely Feast’ δεν είχε κυκλοφορήσει ποτέ μέχρι σήμερα. Αυτό απολαύσαμε στον 958 και στα δΓιαμάντΓια. Βασίλης Αθανασιάδης: φωνή, κιθάρα / Γιώργος Νίκας: τύμπανα / Γιώργος Παπαγεωργιάδης: μπάσο / Γεώργιος ‘Space’ Δημάκης: πλήκτρα. Oι No Man’s Land ξεκίνησαν το δισκογραφικό ταξίδι τους με ένα έργο που έμεινε στην ιστορία ως ένα από τα κορυφαία δημιουργήματα της νέας ελληνικής ψυχεδέλειας. Είναι 1988, η σύνθεση είναι κάπως διαφορετική, όλοι είναι σε μεγάλη φόρμα, η, δε, Εύη Χασαπίδου – Watson στη φωνή μεγαλουργεί. Ο δίσκος είναι το ‘Zalion’ στον Πήγασο του Κουτσούμπα (οι ξέροντες ξέρουν), και η δική μας επιλογή αποδώ ήταν (αχ, τι καλά!) το ‘Down By The Riverside’.
