δΓιαμάντΓια με τον Γιάννη Γ. Σημαντήρα | 09 Φεβρουαρίου 2026

δΓιαμάντΓια με τον Γιάννη Γ. Σημαντήρα | 09 Φεβρουαρίου 2026 Your browser does not support the audio element. https://www.ertecho.gr/wp-content/uploads/2026/02/20260209-diamantia.mp3 Your browser does not support the audio element. https://www.ertecho.gr/wp-content/uploads/2026/02/20260209-diamantia.mp3

Fred Smith has left for the (Marquee) Moon // Union Duke // Jesse Welles (again) // The Lostines vs Chris Lyons (both from New Orleans)

ΑΠΟΨΕ ανοίξαμε με Television, για να πούμε το τελευταίο αντίο στον Fred Smith, τον αθόρυβο θεμέλιο λίθο, που κρατούσε σφιχτά τη ραχοκοκαλιά τού ήχου τoυς, όταν οι γραμμές των Tom Verlaine και Richard Lloyd (μ)πλέκονταν σε κείνη την ευθυγραμμισμένη παραίσθηση. Ο Smith, γεννημένος το 1948 στη Νέα Υόρκη, είχε προλάβει να περάσει από τους Angel and the Snake (κατοπινούς Blondie), πριν αποφασίσει το 1975 να πάρει το μπάσο και να σταθεί στη θέση τού Richard Hell στους Television, χαράσσοντας τις υπογραμμιστικές φρασούλες, που έκαναν τα τραγούδια να αναπνέουν, χωρίς να χάνουν τον προσανατολισμό τους. Τα αποψινά δΓιαμάντΓια τού έδωσαν τον πρώτο λόγο και τον απαραίτητο χώρο μνήμης. Το ‘Marquee Moon’, το 1977, ήρθε -μες στην οχλοβοή τού punk, ε;- ως τομή: καθαρότητα, γεωμετρία, πειθαρχία, τζαζ ματιά και μια εντελώς νέα ιδέα για το πώς στέκεται ένα κιθαριστικό ροκ σύνολο. Και, ναι, με τον δικό του τρόπο ήταν και πανκ, γιατί διέλυε συνήθειες αντί να τις μιμείται. // Βρεθήκαμε και στον Καναδά, για τους Union Duke. Μετά από δέκα χρόνια αλμπουμικής σιγής, επανασυστήνονται με φωνητικές αρμονίες, folk που ακουμπά country και alt rock, όλα οργανωμένα γύρω από τις ιστορίες τους. // Ο Jesse Welles (ξανα)ήρθε να δώσει χρώμα: σύγχρονος τροβαδούρος που κουβαλά σκιά Dylan και ζεστασιά Band. Επιμένουμε και θα επιμένουμε σ’ αυτόν –μεγάλη του η χάρη. // Τhe Lostines από Νέα Ορλεάνη, με θηλυκές διφωνίες-υπογραφή και ύφος/παραγωγή που περικλείουν 50s country, doo wop και early rock + roll, αλλά μιλάει σημερινά, με baritone κιθάρα και reverb ως εργαλεία. // Ο Chris Lyons, γνωστός από τους Silver Synthetic, μας πήγε βόλτα στις γειτονιές τής Νέας Ορλεάνης με έναν σόλο δίσκο γραμμένο ουσιαστικά ζωντανά: folk/Americana σε ήπιες τροχιές, 70s AM radio αίσθηση, χωρίς νοσταλγικές υπερβάσεις. Eδώ ο θερμός ήχος τού δωματίου γίνεται μέρος τής αφήγησης. Πάντα οι μελωδικοί τροβαδούροι βρίσκουν τον δρόμο τους προς τις παιζωλίστες των δΓιαμαντΓιών.

ΣΧΕΤΙΚΑ PODCASTS

Exit mobile version